گوش گرنگ

۳۰ حمل (فروردین) ۱۴۰۱

گویی که آسمان وطن ضیق و تنگ است
در ملک ما "سزای پریدن تفنگ است"
از باغبان  بپرس تو احوال باغ را
کز خون بلبلان همه جا سرخ رنگ است
سیمرغ را به جرم پریدن کتک زنند
پرواز گوئیای که در این شهر ننگ است
تاووس را به باغ دگر ره نمی دهند
ایمان زاغ سست شود، چون قشنگ است
آئینه ای که زشت کسان راست می نمود
قاضی شرع گفته سزاوار سنگ است
از عشق و شور و شوق و شرافت چه گویمت
در کارگاه زهد فروشان جفنگ است
فریاد دادخواهی ما بی جواب ماند
آیا مگر که گوش خدا هم  گرنگ است؟








به دیگران بفرستید



دیدگاه ها در بارۀ این نوشته
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ رَمز را وارد کنید. اگر زمان اعتبارش تمام شد، لطفا صفحه را تازه (Refresh) کنید و شمارۀ نو را وارد کنید.
   



راشد رستمی