اعلامیۀ حزب آزادگان افغانستان، پیرامون مصالحه و مذاکرات صلح در افغانستان

۱۸ دلو (بهمن) ۱۳۹۷

کشور ما بیش از هر زمان دیگری به صلح، امنیت، بازسازی، توسعۀ اقتصادی-اجتماعی نیاز مبرم دارد چون همزیستی باهمی، مشارکت اجتماعی، نهادسازی کارا، باامنیت و صلح نهادینه در پیوند می‎باشد.

حق زندگی، کار و شغل، همزیستی مسالمت آمیز شهروندان و سایر حقوق ذاتی آن‎ها، در دور باطل پیامدهای زیانبار در درگیری‎های پیهم نقض شده، فقر و عقب‎ماندگی همه سویۀ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بر آن تحمیل می‎گردد.

مردم این سرزمین حق دارند در محیط مصوون و سالم بدون تبعیض و امتیاز، آزادی و کرامت انسانی، تأمین امنیت و آرامش را شاهد باشند و با حفظ منافع ملی، همبستگی اجتماعی و برپایی تفاهم ملی صلح و آشتی را نهادینه سازند.

کشورهای درگیر نبرد و مداخلۀ نظامی در افغانستان، با گسترش و طولانی شدن درگیری‎ها، در پی بازنگری برنامه‎های دورنمایی و راهکارهای اجرائی خویش برای توجیه خروج از این جغرافیا می‎باشند.

این کشورها بدون دید استراتیژیک از اهداف و برنامه‎های هراس‎افگنان، کانال‎های مخفی و علنی مذاکره را در تبانی با کشورهای حامی هراس افگنی گشوده اند.

حاکمیت برخاسته از استراتیژی جنگ ضد هراس افگنی نیز از بدو تأسیس آن بنا بر علایق و تمایل اتنیکی با توسل به امتیازدهی و تمکین در برابر دشمنان آسایش مردم و نادیده انگاشتن جغرافیایی ترور و خشونت گسترده و فراگیر هراس‎افگنی، با ایجاد نهاد ناکارآمد مشورتی صلح، سیاست مماشات و انفعال را در پیش گرفته و با گذشت زمان دامنۀ ترور و خشونت ویرانگر ابعاد گسترده یافت.

تحقق صلح و قطع جنگ با ریشه یابی علل و انگیزه‎ها و عوامل آن در رابطه است‌. نهادینه شدن ذهنیت جنگ تقدسی و توجیه آن، حضور چالش‎زای نیروهای خارجی و جنایات هولناک آن‎ها در برابر افراد بی‎دفاع ملکی، شکل‎گیری منافع غارت‎گرانۀ اقتصاد جنگی به عنوان شیوۀ زندگی و معیشت گروه‎های درگیر جنگ، ایدیولوژیک اندیشی و توجیه مشروعیت نبرد، حمایت از هراس‎افگنان توسط کشورهای حامی تروریزم و نهادهای بومی، حمایت مالی از هراس افگنان در سطح ملی، منطقه ئی و بین‎المللی، ضعف اقتدار دستگاه سیاسی و تمکین در برابر تروریزم، از موارد عمدۀ نهادینه شدن جنگ و درگیری در این سرزمین می‎باشد.

هراس افگنان در پی سیاست‎های ناکارایی امنیتی و شکست دیپلوماسی آن به جلب حمایت حامیان منطقه‎یی و بین‎المللی به سازماندهی و بسیج نیروها پرداخته، دامنه درگیری در این جغرافیا را فراگیر نمودند و بالمقابل با نهادها و کشورهای بازیگر صحنه امنیت بین‎المللی، به مانور دیپلوماتیک نیز دست یافتند و نهادهای نام نهاد دولت را در مذاکرات صلح دور می‎زنند‌.

راه اندازی مذاکرات صلح ایالات متحده آمریکا با طالبان و حمایت پاکستان، امارات متحده عربی، قطر و عربستان سعودی از این فرایند، کشورهای دور و نزدیک مداخله‎گر را واداشت تا با مشارکت در این نمایش، از قافله عقب نمانند که رقابقت شدید منطقه‎ای و بین‎المللی را دامن زده است‌.

مدعیان پیشبرد مذاکرات صلح با طالبان فاقد دید دورنمایی در مورد صلح عادلانه بوده، عدالت برای آسیب دیده‎گان و قربانیان درگیری‎های سال‎های پسین و جنایات ضد بشری گروه‎های تروریستی را نادیده انگاشته و به قطع ریشه‎های منازعه توجه ننموده، از اهداف، برنامه‎ها و استراتیژی‎های هراس افگنان پیوند ایدیولوژیک آن‎ها با گروه‎های تندرو منطقه‎ای و جهانی چشم پوشی می‎نمایند.

صلح با کاربرد اقتدار دولت مشروع، برپایی سیاست‎های ملی و امنیتی، بازسازی و توسعۀ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، حمایت شهروندان از ارزش‎های مدنی تعمق حقوق شهروندی، آزادی و همبستگی مردم این سرزمین مقدور است‌. قطع منابع تمویلی داخلی و خارجی هراس افگنان، ایستادگی مدنی شهروندان در برابر استبداد و تمامیت خواهی گروه‎های تندرو، تعقیب دیپلوماسی پویا برای جلب حمایت دولت‎های همسایه، منطقه و جهان، برای برپایی امنیت با ثبات و پایدار، متضمن صلح و امنیت در کشور می‎باشد.

 

هیأت اجرائیه حزب آزادگان افعانستان







به دیگران بفرستید


دیدگاه ها در بارۀ این نوشته
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ زیر را درج کنید
   



حزب آزادگان