آهوی راغستان

۱۶ میزان (مهر) ۱۳۹۷

چه زیبا چیده قالیبافِ من پهلویِ هم گلهای قالی را

بنازم قدرتِ إِعجاز و سحرآمیزیِ نازکخیالی را

به دسترخوانِ لطف از شاخه‌های همدلی گسترده دستانش

انارِ قندهار و خوشۀ نوتاکِ انگورِ شمالی را

به پیرامونِ این خوانِ مَحَبَّت حلقه زن جانا؛ مگردان روی!

که آبستن بود کفرانِ نعمت؛ نطفۀ نعمتزوالی را

من و تو مثلِ رودِ تشنه و آبیم؛ از کهپایه جاری شو!

که بزداییم با هم از دلِ این جُلگه؛ زنگِ خشکسالی را

هَرِیرود و تگاب و هیرمند آن گونه آمیزند با آمو

که رقصان آورند از تابِران تا بلخ مولانا غزالی را

نخواهد ماند جز توفان و سَیل از غُرِّشِ ابرِ سیه چیزی

بیا تا سر کنیم آهنگِ زیبایِ سیهموی و جلالی را

زمینِ سبزِ ما پُرچاله خواهد شد؛ متاز اینگونه سنگین‌نعل!

ندارد فرشِ نرمِ همدلی زین بیش؛ تابِ پایمالی را

بیا! "خوی پلنگی" را ز سر بیرون کن ای آهوی کوهستان!

مجو زنهار؛ از چنگِ پلنگان؛ زینهارِ احتمالی را

پلنگ آیینۀ رنگ است و ما آهویِ راغستانِ بیرنگی

به دست تیر و دی مسپار؛ فروردین و مهرِ اعتدالی را

 

-------------------------------------

دهم فروردینماه 1397

کوپنهاگن







به دیگران بفرستید


دیدگاه ها در بارۀ این نوشته
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ زیر را درج کنید
   



فضل الله زرکوب