در دشتِ فریاد

۱۷ ثور (اردیبهشت) ۱۳۹۷

غمین

     چون عشاقِ پارین

سربه زیر فگنده است زمین.

 

[

 

خواستن و زیستنْ

                 فرزانگی را

شکنجه ییست روا داشته برخود

گاهی که ماننده انگارند

رنگ رنگی گیرودارِ شفق را

                        با هنگامهء وقتِ فـلــق.

 

[

 

دردشتِ فریادی

دست در دستِ دل

                    بیا

                       بگذاریم

تا

  دربِ ملجایی    

                بکوبیم

و

  روزنه یی

          حالِ ما پرسد

کنون که

          زمین

                چون عشاقِ پارین

سر به زیر فگنده است

                        غمین !!

 

-------------------------

آلمان،

دوهزار و هفده ترسایی

 







به دیگران بفرستید


دیدگاه ها در بارۀ این نوشته
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ زیر را درج کنید
   



رفعت حسینی