اهمیت جوانان در توسعه و ترقی جامعه

٣ جدی (دی) ١٣٩١

نویسنده: عطاالله حاجی ­زاده دانشجوی سال سوم دانشکده­ی حقوق دانشگاه کابل

آینده­ی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی یک جامعه بستگی به ظرفیت جوانان آن جامعه دارد؛ به همان اندازه­ای که جوانان یک جامعه، ظرفیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را فراگرفته باشند، به همان پیمانه توقع یک جامعۀ مرفه، متکی به خود، تولیدگر و توانا را در آینده می­توانیم داشته باشیم.

سرمایه­گذاری بر نسل جوان، در حقیقت ظرفیت سازی است روی منابع بشری. توسعه و ترقی در جامعه به دست انسان صورت می­گیرد، در صورتی که منابع بشری باظرفیت نداشته باشیم، نمی توانیم منابع و امکانات طبیعی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه­ی خود را مدیریت کنیم؛ طوری که امروزه در کشور به کمبود منابع بشری با ظرفیت و توانا رو به رو ایم. این کمبود باعث می­شود تا بخشی بزرگ کارهای فنی، تخصصی و مدیریتی جامعه­ی ما در هر زمینه­ای توسط متخصصان خارجی اداره شود و بخش بزرگی از درآمد ما حق و اجره­ی افراد خارجی شود.

این کمبود در توانایی، مهارت و ظرفیت انسانی، نشانی از این است که جامعه­ی ما چندان به ظرفیت سازی نسل جوان شان توجه نداشته و سرمایه گذاری لازم را روی منابع انسانی­اش که نسل جوان باشد، انجام نداده اند. این بی توجهی به ظرفیت سازی در منابع انسانی باعث شده تا منابع طبیعی، امکانات فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در کشور درست مدیریت نشود و جامعه، چشم­اندازی مشخص در هیچ عرصه­ای نداشته باشد.

فکر می­کنم، نسبت به هر امری دیگر، جامعه­ی ما نیازمند ظرفیت سازی انسانی است. تا توانایی و مهارت دانش و کار را در نسل جوان بالا نبریم؛ جامعه­ی بدون افراد متخصص و فنی خواهد بودیم. جامعه­­ای که افراد متخصص و فنی ندارد، آینده­ی اجتماعی مرفه و ایدیال را نخواهد داشت. پس بهتر است روی منابع بشری در جامعه توجه کنیم و ظرفیت کاری، شغلی، فنی و علمی افراد را بالا ببریم. این بالا بردن ظرفیت، نیازمند سرمایه گذاری تحصیلی برای نسل جوان است. طبعا ظرفیت سازی نسل جوان، هزینه و مصرف می خواهد اما این هزینه و مصرف، امنیت اقتصادی و اجتماعی آینده­ی جامعه را تامین می­کند. زیرا افراد متخصص، با تخصصی که دارد، شغل و سرمایه تولید می­کند اما افرادی که تخصص ندارد، توانایی و مهارت و ظرفیت کاری ندارد، فقط مصرف می­کند. بنابراین، جامعه­ی بی افراد متخصص، یک جامعه مصرفی است و بس. جامعه­ی ما با نداشتن متخصصان کافی، یک جامعه­ی مصرفی است.

نه تنها حکومت و نهادهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، بلکه خانواده­ها مکلف اند تا روی فرزندان شان و نسل جوان خانواده سرمایه گذاری ظرفیتی کنند و با این سرمایه گذاری شان آینده­ی اجتماعی و اقتصادی خانواده و نسل جوان را حفظ و تامین کنند. در غیر آن هرچه سرمایه­ای که در یک خانواده وجود داشته باشد و افراد خانواده ظرفیت، مهارت و توانایی کاری را نداشته باشد، آن سرمایه مصرف و نابود شده و خانواده دچار فقر می­شود.

نمونه­ای ظرفیت سازی روی منابع بشری در آسیا و جهان، کشور ژاپان پس از جنگ جهانی دوم است. ژاپان که بعد از جنگ جهانی دوم به شکستی سخت رو به رو شد، از سرمایه گذاری روی تاسیسات نظامی­اش کاست و به سرمایه گذاری روی منابع بشری­اش به عنوان افراد متخصص در رشته­های متفاوت سرمایه گذاری کرد؛ با آنکه کشور ژاپان، امکانات و منابع طبیعی، کم دارد اما افراد متخصص زیاد دارد، این داشتن افراد متخصص سبب شده تا کشور ژاپان بر بازار کار و تولید جهان سهم بیش از حد داشته باشد حتا در توسعه یافته­ترین کشورها بازار کار و کار شرکت­ها در دست افراد متخصص ژاپانی اداره می­شود.

از این رو، می­توانیم نتیجه بگیریم، که بهترین سرمایه گذاری، سرمایه گذاری بر افراد انسانی است؛ در صورتی که یک خانواده و یک جامعه افراد متخصص داشته باشد؛ آن خانواده و جامعه، توسعه­ی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خواهد داشت، در غیر آن نمی­توان هیچ گونه چشم انداز اقتصادی، اجتماعی و سیاسی را در یک جامعه، تصور کرد. پس، لازم است تا حکومت، جامعه، نهادهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و خانواده­ها به سرمایه گذاری بر نسل جوان، توجه­ی لازم داشته باشند تا با این کار، امنیت اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و رفاهی جامعه را تامین و تضمین کند.

­







به دیگران بفرستید



دیدگاه ها در بارۀ این نوشته

واحد ورسی11.04.2015 - 07:45

  تشکر زیاد ازآقای حاجی زاده که معلومات عالی را راجع به اهمیت و نقش جوانان در پیشرفت جامعه نگاشتند سپاسگزارم...

هستی سمیعی17.12.2013 - 05:00

  از نظر من مطالب شما بسیار عالی و قابل تحسین است وبه من در تحقیقاتم گمگ به سزایی کرد.
نام

دیدگاه

جای حرف دارید.

شمارۀ رَمز را وارد کنید. اگر زمان اعتبارش تمام شد، لطفا صفحه را تازه (Refresh) کنید و شمارۀ نو را وارد کنید.
   



عطاالله حاجی زاده